 |
 |
|
| |
Na een aantal maanden zonder blogjes van mij, hier dan eindelijk weer eens even een blog. Niet dat ik zoveel heb meegemaakt, meer om jullie even te laten weten dat ik nog altijd een goed leven leef.
Met mijn baasje en het vrouwtje gaat alles prima, ze zijn daags druk met werken en de weekenden puilen uit met van alles en nog wat... wat er nog gedaan moet worden. Kortom: de weken vliegen voorbij!
Met mijzelf gaat het ook hartstikke goed. Ik geniet van mijn eigen ritme en kom de dagen prima door. Ik barst van de speeltjes en slaapplekjes... en om aandacht zit ik ook al niet verlegen. Het kattenleven is goed te doen...
Wij wensen alle mensen en dieren een goede decembermaand toe, met veel lekkers en knuffels. We hopen dat iedereen heelhuids het nieuwe jaar zal halen, zodat het nieuwe jaar een topjaar worden zal.
Poot van Snoes  en een groet van mijn vrouwtje.
|
Hoi allemaal,
Door dit warme plakweer heb ik niet zo'n zin om hele verhalen te vertellen... ik wil het liefst meteen weer naar buiten. En toch wilde ik jullie wat mee laten genieten van wat ik allemaal doe en mee maak. Daarom heb ik het vrouwtje gevraagt of zij foto's op mijn site wilde zetten, dan ga ik ondertussen in mijn achtertuin een verkoelend stukje schaduw opzoeken.Volgende keer weer meer verhalen over en van mij...
Poot van Snoes en een groet van mijn vrouwtje.
11 Juni 2009: Snoes is 1 jaar geworden !!!
dieren/katten
|
11 Juni 2009 | 15:12:39
Hoera!!! Vandaag ben ik jarig!!! En ik wordt wel 1 heel jaar oud...! Pfoew...
Hard werken hoor, om aan mijn kadootjes te wennen... Ik zal ze je laten zien, want het vrouwtje was zo aardig om er wat fotootjes van te maken...
Mijn nieuwe speelgoed... Twee muizen!
De staart met de bal maakt een rammel-geluid... en die andere?
Die rijdt rond als ik er tegen aan tik! Leuk, leuk, leuk!
Toch is het muisje met de bal aan zijn staart wel het allerleukste...
Aan dat rijdende muisje moet ik nog een klein beetje wennen...
Wel kan ik er al goed op jagen, als 'ie rondrijdt door mijn paleis...!
Ik jaag op alle mogelijke manieren ook het muisje met de bal achterna...
Zelfs vanaf de krantenmand jaag ik! Whahaha! Dikke pret verzekerd!
Ik heb ook een nieuwe poepdoos gekregen... Met geurfilters en een klapdeur.
Even ontdekken nog hoor, ik was een open poepdoos gewend...
En nu ga ik gauw weer verder spelen en ontdekken... En ik laat me natuurlijk ook goed verwennen vandaag! Daar ben je toch ook jarig voor???
Stoeien, spelen, etteren en plagen
dieren/katten
|
07 Juni 2009 | 14:16:30
Na een aantal dagen verminderd in de aandacht te hebben gestaan... Omdat mijn baasjes zonodig moesten straten rondom het huis... Heb ik dan uiteindelijk mijn allergekste trucjes uit de kast moeten halen, om toch een beetje aandacht te verkrijgen van ze... Pffff... viel niet mee hoor, zó weinig knuffels voor mij...
Gelukkig ben ik nu niet meer zo zielig, hoor. Het harde werken is klaar. De bestrating ligt er allemaal in. En mooi dat het is geworden! Nu moet ik alleen nog even wachten op wat beter weer, zodat ik mijn tuigje om kan doen en lekker buiten mag uitkuren.
Het vrouwtje heeft een paar gekke fratsen gauw vastgelegd... En die wilden we hier dan ook even laten zien. Ik lig in mijn knispertunnel en kan dan werkelijk op alle mogelijke manieren erin zitten of liggen of draaien of zo... Kijk maar:
Tevens willen wij iedereen bedanken voor de reacties op onze loggen... dat waarderen wij ontzettend!
Het vrouwtje heeft nog een goede tip voor het verkleinen van je foto's: http://www.fotoverkleinen.nl Het is gratis, je kunt er je foto in verkleinen en ze daarna opslaan in je computer. De website doet niets met de geuploadde foto's en zal ze niet gebruiken voor andere doeleinden.
Hier was ik dan eindelijk weer een keer met een blog. En natuurlijk heb ik mijn vrouwtje ook gevraagd om er weer eens wat fotootjes bij te zetten. Nou ja... fotootjes... Mijn vrouwtje heeft een nieuw programma gebruikt om de foto'' te verkleinen. Alleen werken daar de maatgevingen wat anders dan ze was gewend. Het resultaat? Kijk zelf maar... MEGAfoto's om van te genieten!
Verder gaat het met mij allemaal hartstikke goed. Ik heb niets overgehouden van het sterilisteren. Wel ben ik mijn allerwildste haren een beetje kwijtgeraakt, ik speel wat minder uitbundig en/of lomp en ik slaap wat meer. Niet dat mijn baasjes dat heel erg vervelend vinden, die vonden mijn stoeibuien soms wel heel erg vermoeiend. En al helemaal als ik per ongeluk veel dingen uitspookte die ik echt niet mocht. Wat ik dan wel wist, maar toch even moest checken of het ook die ene keer niet mocht. Jammergenoeg zijn mijn baasjes vrij consequent in mijn opvoeding...
's Avonds hebben we nu een nieuw ritueel. Ik krijg rondom de baasjes hun etenstijd altijd een lekker bakje vol vlees! Gelukkig ben ik aan dit nieuwe ritueel en ritme heeeeeel snel gewend geraakt... En dat laat ik merken ook! Rondom etenstijd kom ik uit mijn diepe, diepe slaap. Om vervolgens het vrouwtje in de smiezen te houden. Zij loopt dan heen en weer en ik druk met dingen op het fornhuis. Ondertussen zet ze dan ook mijn vleesbakje klaar en pakt ze het bakje met vlees erbij. En dan? Nou... dan moet ik toch écht even HEEL hard gaan miauwen en slijmen bij het vrouwtje. Ik ga dan met mijn neus zo heel zachtjes langs haar benen strijken... om vervolgens mijn hele lichaam in de strijk-strijd te gooien! Ha! Mij zien ze maar zo niet over het hoofd!
Wanneer ik vind dat ik te lang moet wachten, dan ga ik rechtop tegen een been van het vrouwtje staan en dan zet ik lekker mijn nageltjes in haar broek. Dan weet ik tenminste zéker dat ik een reactie krijg... En als dan eindelijk het vrouwtje mijn met vlees gevulde bakje oppakt en ermee aan de wandel gaat... Nou, dan moet ik toch echt honderden rondjes draaien, terwijl ik het bakje met vlees in de gaten houdt! Zodoende loop ik geregeld mijn waterbakje omver en ben ik zeiknat! Toch deert me dat dan even niks, want ik krijg overheerlijk vlees...! Pas nadat ik mijn bakje vlees in één teug leeggegeten heb, dan pas heb ik tijd om mij te drogen. Want ik houd toch echt niet zo van natte pootjes en/of een natte buik/kont/staart... Ligt er maar net aan hoe lomp ik me heb gedragen....
Voor de rest ben ik niet zoveel meer buiten geweest, want het baasje is bezig met de bestrating rondom mijn paleis. Zodat ik straks tenminste met schone pootjes naar buiten en naar binnen kan. Ik heb me daar toch een hekel aan zand tussen mijn kussentjes! Wordt ik ook heel erg humeurig van! Dan moet ik me alwéér heel uitgebreid gaan wassen enzo... En daar wordt je moe van, terwijl er buiten ook nog zóveel te beleven is! Ik heb al wel wat te ontdekken als ik over een week of 2 á 3 weer buiten mag spelen: het vrouwtje heeft nieuwe planten gepoot... en die ken ik nog niet! Ze zegt dat sommige planten een heel lekkere geur hebben... Laat ik daar nu net een hekel aan hebben en het dan nodig vinden om die planten en/of bloemen zo snel mogelijk uit mijn buurt te verwijderen...
Zo... nu heb ik wel genoeg gemauwd... Tijd voor jullie om van mijn fotootjes te genieten, die dus iets groter zijn uitgevallen dan de bedoeling eigenlijk was... En tot een volgende keer!
Hier zit ik op mijn krabpaal... ik was aan het stoeien met mijn balletjes...
Ik gooi ze onderin het huisje en haal ze vervolgens er zelf weer uit. Leuk spel joh!
Close-upje... Het vrouwtje was vergeten om even uit te zoomen...
Lekker relaxed chillen met mijn billen in mijn knispertunnel...
Ook zoiets geks... Die nep-libelles tolereer ik niet in mijn woonkamer. Weg ermee...
Jammergenoeg luistert het vrouwtje niet naar mijn advies...!
Van al dat ontdekken, chillen en spelen krijg je best wel honger...
Dit keer maar aan de droge brokken...
Na het eten moet er diep geslapen worden...
Zo lig ik het liefst in mijn hangmat in mijn woonkamer...
En soms dan gooi ik alle poten en m'n staart buiten boord!
Allereerst wil ik iedereen bedanken die een reactie heeft geplaatst bij mijn vorige blog. Dat stel ik ontzettend op prijs. Het is ontzettend leuk om te lezen wat iedereen vind van mijn avonturen... Natuurlijk probeer ik iedereen een reactie te geven... Daar zijn we nu dan ook nog altijd druk mee bezig...
Gisteren kwam het vrouwtje thuis met nieuw speelgoed voor mij... Ik was helemaal door het dolle heen. Tot ik het ging ontdekken. Het bleek een soort van tunnel te zijn en als ik er doorheen loop, dan knispert het ding! Whaaaa! Dát is om gek van te worden... als je dat niet al was, zoals in mijn geval.
En ook kreeg ik een nieuwe bal. Met recht bal en geen balletje. Want het ding is zó groot! Een megabal... Die staat nog niet op de foto, want ik had het ding lekker weten te verstoppen... Megabal of niet, ik kan het wegtoveren... Goed he? Gelukkig wist het vrouwtje wel waar ze haar fototoestel had gelaten en heeft ze er wat leuke fotootjes mee gemaakt...
Wat is dit nu allemaal...?!
Hee, daar bewoog wat!
Terug naar het oude bekende...
Om daarna nét te doen of het er allemaal niet is...
En jawel... het is TE interessant om niet te gaan ontdekken...
Jahaaaa *zucht* ... ik zie het allemaal wel... !
Kijk dit nou! Hahaha. Mijn favoriete muis zit vast aan mijn knisper-tunnel!
Even bijkomen hoor... pfoew!
Genoeg geluierd... nu is het tijd om het verder te ontdekken!
De afstand blijft redelijk groot... Snoes moet even wennen aan haar nieuwe speelgoed.
Gelukkig duurt de fase van 'wennen aan' nooit zo lang!
Na het spelen en ontdekken is Snoes een beetje moe geworden...
Geen ondertiteling nodig... denken wij zomaar...
Snoes is zelf verbaasd over haar GROOTSE gaap!
Bedenken wat ze zal gaan doen: spelen...? Of toch maar slapen...?
De keuze is gevallen op het slapen gaan...
Maar niet voordat de laatste energie er nog even uitkomt...
*Zucht*, eindelijk... lekker slapen!
Snoes gaat lekker slapen...
De eerste keer naar buiten...
dieren/katten
|
22 Maart 2009 | 13:04:27
Gisteren mocht ik voor het eerst naar buiten toe... Wel aan een 10 meter lange lijn... Die moest ik om, omdat mijn baasje en vrouwtje bang zijn dat ik de weg terug niet meer kan vinden. Als ik ergens van schrik, of ik vind iets eng, dan vergeet ik compleet waar ik ben, wat ik moet doen en waar ik naar toe moet. Misschien gaan we het aankomende zomer proberen, eens zien wat er dan gebeuren zal als ik de lijn niet meer om zal hoeven... Voorlopig is dit nog wel zo veilig!
Het baasje was druk in de achtertuin... en ik vond dat te leuk om niet te volgen. Hij was aan het zagen, hakken, scheppen, opruimen... Wel heel leuk hoor, omdat er van alles rondvloog! En dat kon ik mooi opjagen! Jammergenoeg bleek ik een paar meter lijn te kort te komen, om bij de baas te kunnen kijken. Mijn vrouwtje vond dat wel zo veilig, maar echt leuk vond ik het niet! Nou ja, op afstand heb ik mijn baasje nauwlettend in de gaten gehouden... Niet dat hij maar zo iets leuks zou ondernemen, zonder dat ik het mee zou krijgen!
Wat ik ook erg leuk vond om te doen... Dan ging ik bovenop onze zandbult staan en dan begon ik HEEL snel te graven. Daarna draaide om me gauw om en joeg ik de weggegraven zandkorrels op! Wha! Daar heb ik me een poosje zoet mee gehouden. Het vrouwtje had er wel fotootjes van gemaakt, maar daarop heb ik teveel bewogen... Dus die fotootjes zijn mislukt. Wat we wel hebben? Nou, kijk en geniet en de rest van deze blog....:
Wauw, de eerste keer buiten...! Wel aan een lijn, maar toch...
Het is natuurlijk wel oppassen geblazen... met al dat nieuws om me heen!
En je moet je heel behoedzaam bewegen...
En als ik dan wat hoor... dan MOET ik op onderzoek uit!
Hier onderzoek en bespied ik de buren, wat een herrie maken die zeg!
En dan gauw weer naar mijn veilige berging toe!
En daar blijf ik dan een poosje om weer op adem te komen...
En dan bekijk ik de boel eens op een afstandje... Misschien ga ik nog even naar buiten...
Jah! Het was te leuk om niet nog een keer te gaan ontdekken...!
Maar ik hoor en zie veel te veel enge dingen...!
Dan tijger ik gauw weer richting...
Mijn veilige berging natuurlijk!
Zo, alles is eindelijk achter de rug. Het waren maar 9 dagen... toch leek het VEEL langer!
Donderdagmiddag dacht het vrouwtje wat bloed bij mijn verband te zien. Ik was er flink mee aan het stoeien geweest, waardoor ik bij één van de hechtingen kon komen. Het vrouwtje vertrouwde het niet en belde de dierenarts om te overleggen. Een uurtje later was het vrije spreekuur, dan mochten we langskomen. Zo gezegd, zo gedaan...
De dierenarts heeft allereerst eens gekeken wat ik toch allemaal had uitgespookt met mijn verband. Ik kreeg ook complimenten dat ik eigenwijs ben en zo volhardend. Wauw, dat hoor ik ook niet iedere dag...! De dierenarts vond dat de wond wel genoeg geheeld was en dus konden de hechtingen eruit. Maar eerst moest ik van mijn mooie verband verlost worden. En dat... deed PIJN! Het zat helemaal vastgeplakt aan mijn haren, dus de dierenarts moest er aardig aan trekken. Alleen deed hij dat niet in één beweging, maar heel langzaam... stukje voor stukje... En iedere keer gromde ik gevaarlijk, want het deed me bij ieder klein stukje wat loskwam toch wel heel erg veel pijn. Mijn vrouwtje liet de dierenarts mij vasthouden en heeft het verband er in één keer afgetrokken. Dat was heel even pijnlijk... kort maar krachtig. Dat vond ik véél fijner!
Daarna kon de dierenarts de hechtingknoopjes wegsnijden en een stukje hechtingdraad eruit trekken. Pfff... wat was ik daar blij van, zeg! We kregen nog wat extra antibiotica mee naar huis, want de wond is wel ontstoken (geweest). En ik heb geen idee hoe dat kan... Het vrouwtje zei tegen mij dat ik er maar vanaf had moeten blijven. Maar hoe kan ik dat nou doen? Het trok gigantisch, het begon te jeuken enne... die touwtjes hoorden toch echt niet aan mijn lijf te zitten!
Gelukkig kan ik nu zeggen dat het heel goed met me gaat. Joepie! Het verband is eraf en de resten van de plaksels heb ik er al vakkundig afgelikt. Je kunt er dus weinig meer van zien of voelen. En ook de wond verzorg ik nu zelf goed: iedere dag een grootse wasbeurt. Eten doe ik prima. Maar dat is ook niet zo gek, want 2x daags moet ik antibiotica hebben... En dat verstopt het vrouwtje in een héérlijk maaltje onweerstaanbaar lekker vlees. Twee keer per dag!!! Wát een héérlijk leventje heb ik toch, vind je niet???
Alleen het water drinken, dat moet ik nog wat beter gaan doen. Het vrouwtje denkt dat ik dat binnenkort nog wel ga doen. Maar weet zij dan niet dat er in mijn vleesmaaltijd ook vreselijk veel vocht zit? Ik zal het haar straks nog eens proberen duidelijk te maken... En verder? Verder speel ik volop, ben ik ondeugender als ooit tevoren en val ik geregeld mijn krabpalen aan. Ook mijn speeltjes hebben het zwaarder te verduren als ooit tevoren.
Las je daar nu krabpalen? Ja dat klopt. Mijn vrouwtje heeft de krabpaal die kapot was gekrabt hersteld. Ze heeft er nieuw touw omheen gewikkeld en daarna heeft ze mijn krabpaal in de woonkamer neergezet. En dat vind ik wel heel leuk hoor! Want aan die krabpaal hangen allemaal ballen, daar kan ik zo lekker mee spelen! Als het vrouwtje het gaat lukken, zal ze proberen wat fotootjes ervan te maken. Tenminste, dat fluisterd ze me nu in. En nu ga ik hier een eind aan breien. Moet je eens zien hoe lang het verhaaltje alweer is geworden! Het is hoog tijd dat ik mijn pootjes eens ga strekken... Misschien mag ik van het vrouwtje vandaag nog wel buiten spelen, met mijn tuigje om en een lange lijn eraan...
Extra controle dierenarts
dieren/katten
|
14 Maart 2009 | 09:03:53
Hallo allemaal,
Hier het vrouwtje van Snoes nog een keer. Snoes voelt zich al een heel stuk beter, hoor! Het bezoekje aan de dierenarts was dus niet voor niets.
De dierenarts vond de wond te hard en te opgezet. Er was duidelijk te zien dat onze Snoes er zelf flink mee in de weer is geweest. Daar moest een oplossing voor bedacht worden... Maar wat? De nekkraag accepteert ze niet: die sloopt ze, samen met het interieur...! Dus bedacht de dierenarts dat ze Snoes wel in kon pakken: eerst met een rol watten, dan een soort rubber-verband en dat plakken we dan af met Leukoplast (geen idee waarom ze het zo noemen, want zo leuk vinden wij dat spul niet) De Leukoplast moest dan wel over Snoes haar haren worden geplakt. Zo gezegd... zo gedaan! Daarna bleek dat Snoes er alles aan probeerde te doen... om dat spul van zich af te krijgen. En ook daar had de dierenarts een oplossing voor: een opblaasbare nekkraag! Het halsbandje van Snoes moet je door de binnenkant van de nekkraag rijgen en dan de hele boel omdoen. Snoes wordt er wel BEREchagrijnig van...
Toen dit allemaal opgelost was, werd Snoes haar temperatuur opgenomen. Die bleek prima in orde te zijn. Ook haar tandvlees en oogwit hadden een gezonde kleur. Snoes kreeg een prik om haar pijn te bestrijden, zodat ze zich vlot weer wat beter zou voelen. Ook kregen we het een en ander nog extra mee naar huis: vloeibare pijnbestrijding met een spuitje (dit moeten we 1x daags in haar mond spuiten), extra antibiotica (i.p.v. 5 dagen krijgt Snoes dit nu 10 dagen) en we kregen speciaal vleesvoer mee. In dit speciale vleesvoer zit een hoger vochtgehalte dan in standaard vleesvoer. En omdat Snoes zo weinig dronk, vond de dierenarts dat een echte aanrader. Daarna mochten we samen weer lekker naar huis...
Eenmaal thuis heb ik er eerst voor gezorgd dat Snoes zou gaan lopen, met het verband om haar middel. Ze viel alleen maar van de ene zij op de andere zij. Ze begreep niet dat ze haar achterpoten gewoon kon gebruiken... Nou ja, met een beetje hulp van mij kwam ze er uiteindelijk achter... en liep ze kwiek en fief door het huis. Hoera! Dat hadden we tenminste al gewonnen! Snoes was wat actiever en kon niet meer aan de hechtingen trekken... En dan nu de kraag... want Snoes had uitgevonden dat ze dus wel aan het verband kon komen... En dat het allemaal geen zeer deed, maar alleen maar irritant was om het om je lijf te moeten hebben zitten. Met Leukoplast... Dus, Snoes begon er alles aan te doen om het hele spul van zich af te krijgen. Tijd voor de opblaasbare kraag, waar we haar halsbandje doorheen moesten rijgen. Wat een gedoe...! Gelukkig kreeg ik het ene bandje door het andere heen... En toen kwam de grootste uitdaging: Snoes dat ding om zien te doen! Na een worsteling is het toch gelukt. Snoes was het er uiteraard niet mee eens... Nou ja, wat moet dat moet.
Snoes begon rond te lopen met de kraag om. Ze stootte overal tegenaan, ze was net een wandelende botsauto. Komisch gezicht wel. Na een aantal uurtjes met de kraag om, besloten wij dat het tijd werd om het ding af te doen. Snoes was zichtbaar opgelucht. En blijkbaar vond ze het maar een smerig ding, die kraag... Want ze begon zich HEEL grondig te wassen! Na de grondige wasbeurt is ze op mijn schoot in een diepe, diepe slaap gevallen. Vannacht heeft ze ook héérlijk doorgeslapen...
En vanmorgen? Vanmorgen begon Snoes met goed eten en goed drinken. Snoes was goed wakker en probeerde zelfs met de baas wat te spelen. Super! Zo actief hebben wij haar de afgelopen week niet gezien. Na het spelen heb ik de medicatie toegediend, wat Snoes natúúrlijk niet zo fijn vond. Daarna hebben we nog een 'goedmaak-knuffel' gedaan, om vervolgens lekker in slaap te vallen op de hangmat in de berging.
We hebben ook een aantal foto's gemaakt met mijn mobiel. Vandaar dat ze niet echt scherp zijn... Het is meer om mensen een idee te geven van wat de dierenarts voor Snoes heeft uitgedacht... Volgende week vrijdag mag ze alles weer af... en worden ook de hechtingen verwijderd. En dan? Dan hopen we toch dat het met Snoes alleen nog maar beter en beter zal gaan...!
Snoes is hier net thuis gekomen, ze heeft nog niet door dat ze ermee lopen kan.
Dus draait Snoes rondjes op de mat... Je moet toch wat?
En hier had Snoes dan eindelijk door dat ze wandelen kon met haar verband.
Dat betekende de start met de kraag...
Snoes vind het niet echt fijn, dat is wel duidelijk te zien!
Groetjes van het vrouwtje van Snoes en een pootje van Snoes.
Hier het vrouwtje van Snoes nog een keer... hopelijk kan Snoes binnenkort zelf weer lekker wat influisteren... Daar ze nu nog niet zo lekker in orde is, doe ik het even voor haar...
Snoes kwam dinsdagmiddag wakker in huis. Ze zag er wel vreselijk uit! Ze zat onder een zalfje met zilveren kleur... die we dan ook in het gehele huis hebben kunnen terugvinden. Dat zalfje zorgde ervoor dat de wond niet zou kunnen ontsteken. Ook rook Snoes niet naar roosjes. Dat lag dan weer aan een spray die ze op de wond hadden gespoten, zodat Snoes er niet aan zou willen gaan zitten. Weerzinwekkend rook het. En niet alleen voor Snoes! Daarnaast waren haar oortjes behandeld met een zalfje, waardoor Snoes vaak met haar koppie aan het schudden was. Ze vond het allemaal maar niks...
Snoes was erg blij dat ze dinsdag weer thuis was. Ze zocht meteen een lekkere plek op om haar roes uit te slapen: onderin het bakje van haar krabpaal. Toch kon Snoes haar draai niet vinden en kon ze niet zo lekker in slaap komen. De zalf in haar oren vond ze niet prettig, ze bleef verwoedde pogingen doen om het spul eruit te krijgen. Daarnaast wilde ze niks liever dan bij haar vrouwtje gaan liggen en al aaiend in slaap te vallen. Jammergenoeg was het vrouwtje druk met 2 oppaskindjes, die een uurtje bij ons in huis kwamen.
's Avonds heeft Snoes wel héérlijk bij haar vrouwtje kunnen liggen. Al aaiend viel ze in een diepe slaap. Ze was niet van mijn schoot af te branden! Dit hield woensdag ook nog aan. De hele dag heeft Snoes op mijn schoot geslapen. Af en toe was ze eventjes wakker, maar slapen voerde de boventoon. In de avond waren haar baasje en vrouwtje van mening dat ze toch echt wakkerder zou moeten worden. Ook omdat de dierenartsassistente dit duidelijk had aangegeven.
Maar Snoes was het er niet mee eens... die had geen oog voor drinken of eten. Af en toe een klein hapje van onweerstaanbaar lekker vlees, meer ook niet. Woensdagavond heeft Snoes heel even met het vrouwtje gespeeld, al ging het niet van harte en was Snoes niet bepaald actief (=op de grond gaan liggen en af en toe een pootje uitsteken) Haar baasjes dachten dat het nog altijd wel aan de narcose kon liggen, ze zou de volgende dag wel bijtrekken.
De donderdag verliep niet veel anders dan de woensdag. Behalve dat Snoes meer op haar hangmat in de berging bleef liggen, in plaats van alleen maar bij haar vrouwtje op schoot. In de avond werd er weer een verplicht speeluurtje opgelegd, ditmaal was Snoes wel wat actiever (=ze bleef zitten en stak af en toe een poot uit...) 's Avonds begon haar vrouwtje zich lichte zorgen te maken om Snoes...
En nu is het vrijdag. En vandaag gaat het niet zo heel erg anders dan de voorgaande dagen. Snoes is wel meer wakker, toch slaapt ze meer dan normaal. Ook het eten gaat niet van harte: haar bakje brokken onaangeroerd sinds dinsdagmiddag en ook het vlees kan haar eetlust niet opwekken. Tig keer per dag een schoon bakje water lokt haar niet om wat te drinken. Spelen heeft ze geen zin in, haar speeltjes liggen in dezelfde hoek sinds afgelopen dinsdag. Dus... het vrouwtje heeft de dierenartsenpraktijk maar eens opgebeld.
Ik wilde weten of mijn zorgen gegrond waren, of dat het inderdaad een nasleep kon wezen van de operatie. De dierenartsassistente gaf aan dat het wel belangrijk is om langs te komen met Snoes. Zeker omdat het al sinds afgelopen dinsdagmiddag zo-zo gaat. We konden alleen niet meer tussen de spreekuren door langskomen, dus vanmiddag om 17.00 uur gaat Snoes met het vrouwtje mee naar de dierendokter. Weer in de tas, weer in de auto, weer uit de auto en uit de tas, weer vreemde mensen om haar heen en die dan ook nog eens aan haar moeten zitten... Daar heeft ze een grootse hekel aan!
Ik hoop natuurlijk dat het allemaal wel meevalt. Dat Snoes alleen maar last heeft van een langere nasleep van de narcose dan normaal gesproken. Toch ben ik blij dat Snoes onderzocht gaat worden, want dit kan zo niet langer doorgaan... Al met al valt het opknappen dus nogal tegen...
Groetjes van het vrouwtje van Snoes en een pootje van Snoes.
|
|
|
|
|
